آترواسکلروز که به عنوان بیماری قلبی نیز شناخته می شود، در اثر تجمع کلسترول در شریان ها ایجاد می شود. تاکنون داروهای این بیماری استاتین ها و داروهای کاهش دهنده کلسترول هستند، اما روند اثر آن بسیار طولانی است و نیاز به یک سبک زندگی سختگیرانه دارد تا به آرامی پلاک ها در عرض چند سال کاهش یابد.
بسیاری از محققان تحقیقات علمی دقیقی در مورد سیکلودکسترین انجام دادهاند و دریافتند که سیکلودکسترین میتواند انتقال کلسترول را در بدن افزایش دهد که مزایای زیادی برای بیماریهای مرتبط با افزایش سن مانند بیماریهای قلبی عروقی، آترواسکلروز، سکته مغزی و غیره دارد.
بنابراین، محققان آزمایشاتی را با سیکلودکسترین انجام دادند و سیکلودکسترین خاصی را با ظرفیت انتقال کلسترول افزایش دادند. کلسترول را می توان به داخل حفره استنشاق کرد، با سیکلودکسترین ترکیب شده و از طریق ادرار دفع می شود. محققان در موش ها دریافتند که این داروی سیکلودکسترین می تواند کلسترول را از شریان های آسیب دیده و باریک حذف کند و در نتیجه جریان خون را افزایش دهد. از این رو محققان این دارو را بر روی بیماران اعمال کردند و اثرات قابل توجه آن را بر روی لیپیدهای خون و آنزیم های کبدی مشاهده کردند. تنها در عرض 4 هفته، سطح کلسترول بیمار کاهش یافت، عملکرد کبد به طور قابل توجهی بهبود یافت و در عرض 2 ماه، کاهش پلاک های صفراوی را نشان داد.
سیکلودکسترین و مشتقات آن، به عنوان مواد مهم در زمینه شیمی فوق مولکولی، با ساختار مولکولی حفرهای خاص خود، کاربردهای بینهایتی دارند. در چین، تحقیقات نظری آن با تحقیقات بینالمللی هماهنگ است، اما فناوری کاربردی و ارتقای آن هنوز پتانسیل عظیم آن را درک نکردهاند و چشمانداز وسیع آن نیاز فوری به توسعه دارد.
