در زمینه سلول های خورشیدی پروسکایت (PSCs)، بهبود عملکرد دستگاه اغلب شامل اضافه کردن مقدار کمی از یدید سرب (PbI2) به محلول پیش ساز است. با این حال، حضور PbI2 واکنش نداده می تواند منجر به تخریب سریع شود که ثبات طولانی مدت را به خطر می اندازد. در یک مطالعه جدید از LIMNO با همکاری محققان بخش فناوری نانو فیوژن، دانشگاه ملی پوسان، این موضوع از طریق مهندسی مجتمع فوق مولکولی با معرفیبتا سیکلودکسترین (-CD)به پروسکایت کاتیون سه گانه برای جلوگیری از تبلور باقیمانده PbI2. این رویکرد منجر به رشد یکنواخت کریستال و غیرفعال شدن نقصهای کاتیون سرب ناهماهنگ میشود. استفاده از -CD منجر به یک PSC با راندمان تبدیل توان (PCE) بهبود یافته 21.36٪، فراتر از کنترل، و افزایش پایداری در برابر تنش های حرارتی تهاجمی و رطوبت بالا (85٪ RH) می شود. این توسط تحقیقات نوری و مورفولوژیکی پشتیبانی میشود و بر نقش -CD برای حفظ فاز پروسکایت مورد نظر تأکید میکند. قابل ذکر است، در مقایسه با کنترل بدون CD، نمونه تیمار شده با CD، حداقل تغییرات باند 3 مگا ولت را پس از 1170 ساعت قرار گرفتن در معرض رطوبت نشان داد. علاوه بر این، این روش نه تنها PbI2 واکنش نداده را غیرفعال میکند، بلکه بینشهای ارزشمندی در مورد نقش -CD در سلولهای خورشیدی هیبریدی پروسکایت ارائه میدهد. آزمایشات اضافی با مالتوز به عنوان یک کنترل غیر حلقوی انجام شد و توانایی برتر -CD را برای افزایش پایداری فیلم پروسکایت در شرایط سخت تایید کرد. تشکیل یک سیستم فوق مولکولی بین -CD و پروسکایت به عنوان یک استراتژی برای کنترل شیمی پیش ساز پروسکایت، ساختار مواد و متعاقب آن عملکرد و پایداری دستگاه نویدبخش است.
