در زمینه داروسازی، بسیاری از داروهای بسیار موثر به دلیل نامحلول بودن در آب به سختی جذب بدن انسان می شوند. در این مرحله، یک ماده جانبی جادویی به نام "هیدروکسی پروپیل بتا-دکسترین (HP- -CD)" نقش کلیدی ایفا می کند. این مانند یک "کپسول مولکولی" دقیق است که بی سر و صدا سرنوشت داروهای بی شماری را تغییر می دهد.
سیکلودکسترین خود یک ساختار حلقوی است که از اتصال مولکول‌های گلوکز به انتها شکل می‌گیرد. هیدروکسی پروپیل بتا-سیکلودکسترین محصول اصلاح شیمیایی با معرفی گروه هیدروکسی پروپیل بر این اساس است. این اصلاح یک مزیت کلیدی به ارمغان می آورد: حفره های آبگریز (لیپوفیل) را در داخل سیکلودکسترین اصلی حفظ می کند، در حالی که قسمت بیرونی را آبدوست تر می کند. پروفسور چن مینگ، عضو کمیسیون فارماکوپه اداره ملی محصولات پزشکی، توضیح داد: "حفره آبگریز داخلی آن می تواند مولکول های دارو را با حلالیت ضعیف در آب محصور کند، در حالی که "پوسته" آبدوست خارجی کل مجموعه را قادر می سازد به راحتی در آب حل شود. این بسته به طور قابل توجهی حلالیت و پایداری داروهای کم محلول (مانند برخی داروهای ضد سرطان، داروهای ضد قارچ و داروهای هورمونی) را در آب افزایش می دهد.
در مقایسه با سیکلودکسترین های اولیه (مانند -سیکلودکسترین)، HP- -CD با مطالعات گسترده تأیید شده است که زیست سازگاری بهتری دارد و سمیت کلیوی را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد. همچنین این دلیل کلیدی است که چرا می‌توان آن را به طور گسترده در آماده‌سازی‌های{3}}پرخطر مانند تزریقات استفاده کرد. هم سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) و هم فارماکوپه اروپایی (Ph. Eur.) این ماده کمکی را در نظر گرفته اند و دوز و ایمنی آن را در آماده سازی های مختلف به شدت تنظیم کرده اند. داده های تحقیقاتی نشان می دهد که در صورت استفاده در محدوده دوز تایید شده، ایمنی آن خوب است.
کارشناسان خاطرنشان می‌کنند که با بهبود مستمر نیازمندی‌ها برای سیستم‌های تحویل دارو و ظهور مولکول‌های دارویی جدید نامحلول‌تر، ابزارهای حل‌کننده ایمن و کارآمد مانند هیدروکسی پروپیل بتا-سیکلودکسترین همچنان نقش اصلی بی‌بدیل را در افزایش اثربخشی دارو ایفا می‌کنند و توسعه دریچه‌های بالینی جدید به روی کاربردهای دارویی کارآمد است.
